Persoonlijk

Mijn ervaring met twee thuisbevallingen

Op 13 juni is het 10 geleden dat mijn eerste dochter Jennifer geboren is. Na een snelle thuisbevalling. Een bevalling is iets heel bijzonders, en die vergeet je nooit meer. Ik ben twee keer thuis bevallen en ik krijg weleens de vraag hoe dat was. In deze blogpost vertel ik over mijn twee thuisbevallingen.

Op 13 juni 2010 ben ik voor de eerste keer bevallen, dat is nu dus alweer bijna 10 jaar geleden. Het was een snelle thuis bevalling, die veel indruk op mij heeft gemaakt. Toen ik zwanger was zocht ik veel informatie op internet over alles wat met zwanger zijn te maken had, dus ook over de bevalling. Maar daar vond ik vooral veel enge en negatieve verhalen over bevallingen die lang duren.
Mijn eerste bevalling ging heel snel, en daarom had ik ook op het moment van bevallen geen keus meer en ben ik thuis bevallen. En daarom koos ik er de tweede keer ook voor om thuis te bevallen.

Mijn bevalling van Jennifer

Bij mijn eerste bevalling ben ik bevallen met 38 weken en 3 dagen een thuisbevalling. Ik wilde eigenlijk in het ziekenhuis bevallen, maar daar was tijdens de bevalling helemaal geen tijd voor!
Ik was eigenlijk totaal nog niet mee bezig met mijn bevalling, ik dacht dat het nog wel een paar weken zou duren voor ik zou gaan bevallen.
De avond voor de bevalling was Michel naar de bioscoop en kwam mijn zus op visite en keken we samen een film. Ik had af en toe wel een beetje buikpijn, maar daar gaf ik verder niet veel aandacht aan.
Mijn zus grapte nog wel ” ooh je gaat toch niet bevallen hé?” Maar ik zei “Nee joh, dat gebeurt nog niet hoor”
Die avond bleef de buikpijn, maar nog steeds niet te erg en was het meer een zeur buikpijn.
Zo ging het de hele nacht door, veel krampen en zeurend gevoel. Ondertussen toch maar de tijd er tussen bijgehouden, maar nee er zat totaal geen regelmaat in. Heel vroeg in de ochtend werden de krampen wel veel gemener en toen hebben Michel en ik toch maar even de verloskundige gebeld. Maar ze zei “zolang er geen regelmaat tussen zit, zullen het wel oefenweeën zijn, maak je maar geen zorgen”
Maar daarna ging het wel super snel, ik bleef maar krampen krijgen achteraf waren het dus wel weeën. En op dat moment moest ik ze ineens echt gaan weg puffen. Ik stond in de woonkamer en keek Michel aan, ik zei “ik ben volgens mij wel echt aan het bevallen hoor” Ik liep met moeite naar boven om even onder de warme douche te gaan staan. Toen ineens kreeg ik echt flinke weeën. Michel belde ondertussen de verloskundige, de verloskundige die dienst had voelde zich niet lekker, dus ze moest even de achterwacht bellen. “Schiet op riep ik!” Ik kreeg ondertussen ook persdrang, maar dat kon nog niet zei de verloskundige.
Ik ben toen op bed gaan liggen, en heb alle weeën goed weg kunnen zuchten. Opeens voelde ik een enorme persdrang en ik riep naar Michel, ik voel het hoofdje!! Schiet op! Ondertussen stond gelukkig de verloskundige aan de deur, ze kwam snel kijken en voelen.
Ze verschoot heel erg, want ja hoor ze voelde het hoofdje ook duidelijk zitten. En daarna ging alles heel snel, in een rap tempo werd alles klaar gezet. en kon ik gaan persen. En toen om 10:03 is Jennifer geboren!
Het was een onwerkelijke snelle bevalling geweest. En na 10 jaar kan ik mij er nog alles van herinneren. Maar altijd met een positief gevoel.
Dat het een thuisbevalling was vond ik achteraf ook heel erg fijn, ik had meteen al mijn eigen spulletjes, kon fijn onder mijn eigen vertrouwde douche en daarna meteen in mijn eigen bed liggen.

Jennifer

Mijn bevalling van Katie

Bij mijn tweede bevalling ben ik bevallen met 39 weken en 6 dagen op 22 mei 2012. Na een fijne zwangerschap. Bij deze bevalling was ik natuurlijk goed voorbereid en wist zo ongeveer wat ik kon verwachten.
Omdat ik de eerste keer thuis was bevallen wilde ik dat deze keer weer, dat voelde voor mij fijn en vertrouwd.
Op 22 mei ’s ochtends had ik al wat last van mijn buik en vertrouwde het niet helemaal, dus ik belde de verloskundige. Die kwam meteen even kijken, want de eerste bevalling was zo snel gegaan dat we deze keer hadden afgesproken dat ze snel zouden komen.
De verloskundig voelde of ik ontsluiting had, maar er was nog niks te voelen. Dus moest ik afwachten of het door zou zetten of dat gewoon oefenweeën waren. We spraken af dat als de krampen heftiger zouden worden dat ik dan weer zou bellen.
Prima, ik heb die dag nog fijn met Jennifer in de tuin gespeeld, het was prachtig weer.
In de middag werden mijn krampen wel weer wat heftiger. dus rond 17 uur belde ik de verloskundige weer op. Ze kwam een uurtje later langs en checkte mij even en ze zei dat ik wel iets ontsluiting had maar nog niet veel, maar ze verwachte wel dat ik die nacht zou gaan bevallen. Spannend dus! Als de weeën erger zouden worden moest ik meteen bellen! Wij belde mijn schoonouders op en die kwamen Jennifer ophalen, zodat ik alle rust had. ‘S avonds toen ik op de bank zat rond 21:30 uur werden de weeën pas echt regelmatiger, dus Michel belde de verloskundige. Gelukkig had dezelfde verloskundige dienst die ook bij de bevalling van Jennifer was. Dat vond ik erg fijn! Ze zei ook aan de telefoon dat we ook maar meteen de kraamzorg moesten bellen, zodat de kraamhulp ook op tijd aanwezig was. Ik dacht toen nog, hoezo die al bellen? We weten nog niet eens of ik wel meer ontsluiting heb. Achteraf maar wel goed dat we die ook meteen hebben laten komen.
De verloskundige kwam meteen naar ons toe, ze checkte of ik ontsluiting had en ja hoor, ik was echt bezig met bevallen. Ze heeft toen alles klaar gezet voor een thuisbevalling, alles ging heel goed en ik kon de weeën heel makkelijk weg puffen. Ik maakte zelfs grapjes tussen de weeën door.
Daarna werden de weeën wel echt heftiger dus moest ik gaan liggen. Mijn vliezen waren nog niet gebroken, dus dat ging de verloskundige eerst doen. Helaas bleek dat er in het vruchtwater gepoept was. Niet goed dus..Ik raakte zelf op dat moment in paniek. Maar de verloskundige stelde mij gerust. Ik had 2 opties of naar het ziekenhuis gaan maar omdat de bevalling zo snel gaat bestaat de kans dat ik in de auto zou bevallen of gewoon thuis doorgaan terwijl zij ook alle spullen bij zich heeft voor het geval er iets met de baby is. Ik ben toen op alle kracht die ik had positief doorgegaan met de bevalling, want ik had ook geen keus natuurlijk. En om 23:29 uur werd Katie geboren. Helemaal gezond! Wauw wat was ik opgelucht, en ondanks dat ze in het vruchtwater had gepoept en ik even in paniek was, was dit een mooie bevalling. Ook ben ik erg dankbaar dat ik deze keer weer fijn thuis heb mogen bevallen.

Katie

Als ik dit zo weer lees en terug denk aan allebei mijn bevallingen ben ik super trots. Ook fijn dat ik twee keer gewoon thuis heb kunnen bevallen. Nu heb ik misschien wel geluk gehad met twee goede bevallingen maar ik weet ook dat het helaas niet voor iedere vrouw zo makkelijk gaat. Maar toch wil ik even zeggen dat of je nou een normale bevalling hebt gehad of een keizersnede dat wij vrouwen super sterk zijn en wij kunnen dit gewoon, wij hebben een oerkracht in ons die ervoor zorgt dat wij op het moment van bevallen zoveel power krijgen! Blijf positief en rustig in je hoofd, dat is heel belangrijk. Dan komt het allemaal wel goed.

 

Liefs, Stefanie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

achttien + 19 =

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten