Persoonlijk

Mezelf accepteren zoals ik ben

Mezelf accepteren zoals ik ben heb ik jaren lang heel moeilijk gevonden. In deze blogpost vertel ik er meer over.

Ik heb eigenlijk sinds ik chronisch ziek ben mezelf nooit helemaal geaccepteerd zoals ik echt ben. Ik vond het vreselijk om niet gewoon “normaal” te zijn zoals alle andere mensen. Iedereen ging gewoon naar school of naar het werk, leuke dingen doen. En ik, ik niet. Ik zat thuis. Dat accepteren was zo moeilijk. Ik baalde van mezelf en was zo vaak echt kwaad op mezelf. Waarom ik? Waarom ben ik niet gewoon normaal? Waarom ben ik altijd ziek en moe?

Helpen
Maar nu al die jaren later weet ik wel beter. Ik ben geen slachtoffer of zielig of wat dan ook. Alles wat ik heb meegemaakt zijn lessen die ik heb moeten leren. En al ben ik nog niet helemaal zeker waarom ik deze lessen heb moeten leren, wat ik wel weet is dat ik hiermee mensen kan helpen door mijn verhaal te vertellen. Een jaar geleden zou ik bepaalde dingen echt niet hebben durven delen in mijn blogs. Ik was te onzeker, ik durfde niet helemaal mezelf te zijn. Maar juist door mijn verhaal te vertellen en te laten zien wie ik echt ben hoop ik mensen te kunnen helpen.

Accepteren
Ik ben de laatste jaren mezelf steeds meer gaan accepteren zoals ik ben. Oké, ik ben niet zoals de meeste mensen zijn. Maar waarom zou ik dat ook willen? Ieder mens is uniek. En ik ben zoals ik ben. Dat is nou eenmaal zo. En waar ik eerst alleen maar zwakte in mezelf zag, zie ik nu steeds meer kracht. Ik voel me ook sterker dan ik ooit heb gedaan. Ja, ik heb nog steeds angsten, maar ik weet nu ook wel waar de angsten vandaan komen. En daardoor voel ik me sterker, om ook sterker dan de angsten te worden.
Ik accepteer dat ze er zijn, ik vecht er niet meer tegen.
Ik ben gewoon zoals ik ben.
Ik leef op mijn eigen manier en op mijn tempo. En dat is goed zo. Ik weet ook dat in deze maatschappij altijd veel druk wordt gelegd op de mensen. Waarom toch? Laat mensen gewoon zijn zoals ze zijn, en laat ieder op zijn eigen tempo de dingen doen.
Mede door hoe de maatschappij is, heb ik mezelf jaren lang niet durven accepteren zoals ik echt ben. En dat is eigenlijk best verdrietig.
Ik zou willen dat die druk er af gaat, en dat iedereen gewoon mag zijn zoals die is. Zonder alle oordelen of druk over hoe iemand zich in deze wereld moet gedragen, dat een ander bepaalt wat normaal is en wat niet.

Kracht
Ik heb de afgelopen maanden veel nagedacht over mezelf, over het verleden, en over de toekomst. Ik weet gewoon dat alles anders moet over hoe ik al die jaren over mezelf heb gedacht. En dat veranderd natuurlijk niet meteen, dat is wel een heel proces waar ik door heen ga. En geloof me dat is niet altijd even makkelijk en heb ook veel verdrietige momenten, maar toch voel ik een bepaalde kracht in mij, een nieuwe kracht. Ik accepteer mezelf nu zoals ik ben. Ik weet dat uiteindelijk alles goed komt. Daar vertrouw ik in ♡

*Accepteer jezelf om wie je bent, je bent goed zoals je bent*

Liefs, Stefanie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

3 × 4 =

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten